Mostrando entradas con la etiqueta memoria musical. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta memoria musical. Mostrar todas las entradas

lunes, 5 de septiembre de 2011

A nosa memoria musical

Axéitame a polainiña (1),
axéitama polaína,
axéitama diste lado
que diste outro xa che está.

Quero bailar e troular
anque son vello, netiña,
que traballen os que poden
que eu traballei toda a vida.
Quero ir ás festas e ás romerías,
come-lo pulpo e outras cousas finas,
beber bo viño, falar coa xente
e ouvi-la gaita do señor Vicente.
E véndemos bois e véndemas vacas
e non vendas o pote das papas;
véndema cunca e mailo cunqueiro
e non me vendas o meu tabaqueiro.

E axéitama polainiña
e axéitama palaina,
axéitama diste lado
que diste outro xa che está.

(1) Cantiga que interpretaba magnificamente Fautisno Santalices, acompañándose coa zanfoña.

viernes, 12 de agosto de 2011

A gastronomía e os productos alimenticios no cancioneiro tradicional galego

Algúns exempros:

Esta noite hai unha fía,
tamén hai unha espadela;
póñame o caldo, mi-madre,
que eu temén quero ir a ela.


Maruxiña do forneiro,
hoxe teu pai coceu,
dame un anaco de broa,
pola nai que te pareu.


De Portugal me mandaron
un guisadiño con mollo,
coa cabeza dunha pulga
e o corazón dun piollo.


De Portugal me mandaron
tres peras nun ramalliño,
quen me dera a min saber
quen me ten tanto cariño.

domingo, 12 de diciembre de 2010

A nosa memoria musical

O Rodaballo:
Nunha lancha de Marín,
coa proa de carballo,
catro rapaces da Puebla
roubaron un rodaballo.
O patrón que os mandaba
tamén era de Marín
e díxolle ó rodaballo
moito miras para min.
Moito miras para min,
moito me chiscas o ollo;
son criada de servir,
non podo atender a todo.
Mala chispa te coma,
mala chispa che dé,
mala chispa te leve, ui ui ié.

miércoles, 1 de septiembre de 2010

A nosa memoria musical: Copla


Retírate de la ventana,
no seas tan ventanera,
que la cuba del buen vino
no necesita bandera.
A copla ten, evidentemente, unha doble intención e descoñezo se algunha vez en Galicia houbo costume de indicar dalgún xeito a existencia de viño para vender ou tomar, fóra das tabernas, como ocorre nalgunhas localidades centroeuropeas, nas que se colocan ramos de loureiro nas portas ou nos balcóns para indicar tal cousa.
Non hai moito tempo unha informante afirmou que tiña ouvido dicir que a bandeira na ventá era o precedente do "farolillo rojo", así que enlazaría coa picardía da copla e explicaría cicais tamén o de "una mujer de bandera".

viernes, 7 de agosto de 2009

A nosa memoria musical: Máis coplas


Chamáchesme pera verde,
eu a ti mazán podrida;
se pera verde se come,
mazá podrida se tira.

Arrimar, arrimeime,
funme arrimando,
á criada do cura
cominlle o caldo.

Arroz con chícharos,
patacas novas,
repolo de Betanzos
e máis cebolas.

Túa nai ten ten
tripas a cocer;
heille de ir a elas,
heillas de comer.

A laranxa foi á fonte
e o limón foi atrás dela;
a laranxa trougo a ola
e o limón trougo a panela.

Zapatos de chiculate
tenos a miña cadela
pra levar as ovelliñas
ás feiriñas de Nadela.

O sacristán de Coimbra
facía de mil diabluras,
mollaba o pan en aceite,
deixaba os santos a escuras.

Veu un señor da Coruña,
Dios mío querido, ¡que veu a facer!;
veu a comer as pescadas,
deixar as espiñas para nós comer.
Esas que as coma el e maila súa muller.

viernes, 31 de julio de 2009

A nosa memoria musical: Coplas


Pra sardiñas frescas, Vigo;
pra bo viño, Ribadavia
e pra mulleres bonitas
Ourense que ten a fama.

Unha vella e máis un vello
fixeron unha empanada;
a vella comeuna toda
e o vello quedou sen nada.

Tanta laranxa, laranxa,
tanto limón polo chau;
tantas rapazas bonitas
sen poder darlle a mau.
Variante: ningunha da miña man;

Tirei un limón a rolos,
na túa porta parou;
se o limón ten amores,
¿que fará queno tirou?

Non chas quero, non chas quero
castañas do teu magosto,
non chas quero, non chas quero
que me cheiran a chamusco.
Non chas quero, non chas quero
nabizas do teu nabal,
non chas quero, non chas quero
que me poiden facer mal.

Esta vai por despedida,
esta vai por derradeira,
acabouse o chiculate,
rompeu a chiculateira.

Mondadeiras do meu millo,
mondade o meu millo ben,
non olledes para o camiño
que a merenda xa alá ven.

Manoliño foi ó viño,
rompeu o xerro no camiño;
pobre xerro, pobre viño,
pobre cú de Manoliño.