Da miña bitácora

As papas

• As papas de millo: eran moitas veces a cea ou o complemento da comida dos vellos que tiñan problemas de masticación ou estaban desdentados; agregábanlle leite;
• As papas de trigo: eran unha base importante da alimentación dos nenos de corta idade; facíanas coa fariña máis fina á que chamaban óleo; tamén as tomaban os vellos, os enfermos e os convalecentes;
• As papas de arroz: con leite e canela en pó, eran unha sobremesa propia das festas e celebracións familiares;

1. Comerlle as papas a alguén: no plano físico, ser máis alto; ser máis intelixente ou habilidoso que outro, a pesares de ter a mesma idade ou condición:
2. Misturar papas con berzas e berzas con papas: confundir os termos dunha conversa, ser desordeado;
3. Non estar máis que para unhas papas: sentirse vello, sen forzas;
4. Pedir papas: nos xogos de adiviñar, solicitar que nos proporcionen a solución, renderse, declararse incapaz de ultimar un labor ou de acadar un propósito;

Os nosos menús

Menú 50:

• Pescada á galega;
• Solomillo á parrilla;
• Tarta xelada;

Menú 51:

• Arroz con calamares;
• Robaliza ó forno;
• Tarta de Santiago;

Menú 52:

• Vieiras ó forno;
• Carne estofada;
• Natillas;

Os bolos do pote

Cocíanse no pote ó mesmo tempo que as verduras (grelos, berzas de col, bretóns...), envoltas na folla dunha col; o seu consumo desapareceu ó mesmo tempo no que os potes se foron retirando ou adicando exclusivamente á preparación da comida dos porcos, a finais dos anos 50, enre outras razóns porque non eran axeitados para cociñar nas bilbaínas (cociñas de ferro).

A comida kásher

O sistema kásher non permite inxerir máis que unsó producto que conteña proteínas de orixe animal, en resume, non se poden tomar na mesma comida productos lácteos e cárnicos.

Se unha persoa tomou unha crema de verduras á que se lle engadíu tona, terá que tomar un segundo prato de peixe e non unhas costeletas de cordeiro, por exemplo, pero a que tomou ensalada e peixe poderá degustar unha ración de queixo.

Os restaurantes teñen visible o rótulo que indica que tipo de comida se serve, de tódolos xeitos hai gran cantidade de establecentos de cociña internacional..

Nalgúns restaurantes os que seguen o réxime kásher comen nun recinto aparte.

O comprimento estricto ou tolerante das normas depende das distintas fraccións relixiosas.

Os xudeos non comen carne de porco nen pratos eleborados con productos do cocho.

O curioso destas prohibicións é a súa modernidade, é dicir que se correspondan cos coñecementos dietéticos actuais: non inxerir máis proteínas que as necesarias, fomentar o consumo de froitas, verduras e legumes...

As bebidas (4)

• As gaseosas: consumínse preferentemente no verán, misturadas con viño tinto; tamén se consumían nas tabernas e nos postos ambulantes das festas e romerías; os principais consumidores eran os rapaces e as mulleres; o seu consumo en lugares públicos foise modificando ó longo do tempo, sofrindo unha recesión coa popularización dos refrescos de laranxa, limón e cola, e repuntando actualmente misturada con cervexa (clara);

Os nosos menús

Menú 46:

• Sopa de marisco;
• Linguado ó ferro con ensalada;
• Macedonia de froitas;

Menú 47:

• Pescada á cazola;
• Solomillo de tenreira;
• Fresas con tona;

Menú 48:

• Ensalada de anchoas con leituga e tomate;
• Polo con arroz;
• Flan;

Menú 49:

• Nécoras;
• Bacallao ó forno;
• Xelado;